Overtuigen doe je (niet) zo

𝙐𝙞𝙩 𝙫𝙤𝙡𝙡𝙚 𝙗𝙤𝙧𝙨𝙩 𝙧𝙞𝙚𝙥 𝙙𝙚 𝙢𝙖𝙧𝙠𝙩𝙠𝙤𝙤𝙥𝙢𝙖𝙣: “𝙈𝙞𝙨𝙨𝙘𝙝𝙞𝙚𝙣 𝙝𝙚𝙗 𝙞𝙠 𝙬𝙚𝙡 𝙚𝙧𝙜 𝙢𝙤𝙤𝙞𝙚 𝙖𝙖𝙧𝙙𝙗𝙚𝙞𝙩𝙟𝙚𝙨 𝙫𝙤𝙤𝙧 𝙟𝙚!” 𝙈𝙞𝙟𝙣 𝙝𝙤𝙤𝙛𝙙 𝙙𝙧𝙖𝙖𝙞𝙙𝙚 𝙤𝙢. 𝙀𝙣 𝙢’𝙣 𝙢𝙖𝙖𝙜 𝙤𝙤𝙠 𝙚𝙚𝙣 𝙗𝙚𝙚𝙩𝙟𝙚. 𝙈𝙞𝙨𝙨𝙘𝙝𝙞𝙚𝙣? 𝘿𝙞𝙚 𝙝𝙖𝙙 𝙞𝙠 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙚𝙚𝙧𝙙𝙚𝙧 𝙤𝙥 𝙙𝙚 𝙢𝙖𝙧𝙠𝙩 𝙜𝙚𝙝𝙤𝙤𝙧𝙙.

Hoezo weet deze marktkoopman niet écht héél érg zéker dat hij de allermooiste en allerlekkerste aardbeitjes heeft? En ook nog eens voor de allerbeste prijs?

𝑩𝒐𝒗𝒆𝒏𝒔𝒕𝒂𝒂𝒏𝒅𝒆 𝒊𝒔 𝒅𝒂𝒏 𝒐𝒐𝒌 𝒏𝒐𝒐𝒊𝒕 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒅.

En niet alleen maar omdat ik nooit op de markt loop. Maar omdat je met woorden als ‘misschien’ en ‘wellicht’ of ‘eventueel’ geen volle zalen trekt.

Klinkt hard? Is het ook.

Want als jij geen volle zalen trekt loopt je portemonnee langzaam leeg. Sta je straks bij de kassa van de supermarkt en kan je niet meer afrekenen en staan mensen achter je te zuchten dat het zo lang duurt en dat je de boel ophoudt enzo.

Afijn, dat is een side effect van de ellende die komt kijken bij zeer onovertuigend woordgebruik.

Want jij hebt het allerbeste product of de allerbeste dienst of bent gewoon de beste van de beste.

𝑵𝒐𝒖 𝒅𝒊𝒆 𝒘𝒐𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒏𝒐𝒈.